..................................
دلمان خوش است که می نويسيم
و ديگران می خوانند
و عده ای می گويند ,
آه چه زيبا
و بعضی اشک می ريزند
و بعضی می خندند.
دلمان خوش است
به اینکه انسانیم.
وگهگاه درد را می فهمیم .
با یک سلام دل می بندیم
با شاخه گلی عاشق می شویم
و با جمله ای دل می کنيم
دلمان خوش است
به لذت های کوتاه
به دروغ هايی که از راست
بودن قشنگ ترند
به اينکه کسی برايمان دل بسوزاند
يا کسی عاشقمان شود.
دلمان خوش می شود
به برآوردن خواهشی
و چشيدن لذتی
و وقتی چيزی مطابق
ميل ما نبود
چقدر راحت لگد می زنيم
و چه ساده می شکنيم
همه چيز را
..................................